Inutusan ng hari ang tatlong prinsipe na magsalitan sa pagbabantay sa Ibong Adarna. Isang gabi, habang nagbabantay si Don Juan, pinag-tripan siya ng dalawang kapatid. Pinakawalan nina Don Pedro at Don Diego ang ibon habang natutulog si Don Juan para isisi sa kaniya ang pagkawala nito.
Sa kabila ng paulit-ulit na pagtataksil ng kanyang mga kapatid, pinatawad pa rin sila ni Don Juan.
: Ang kabayo ay ang hari mismo na nag-anyong hayop gamit ang mahika. buong kwento ng ibong adarna tagalog versionpdf upd
Nagsimula ang lahat nang magkaroon ng masamang panaginip si Haring Fernando tungkol sa kanyang bunsong anak na si Don Juan. Dahil dito, siya ay nagkasakit nang malubha at walang mediko ang makagamot sa kanya. Isang matanda ang nagsabi na ang tanging lunas ay ang awit ng na matatagpuan sa Bundok Tabor, sa puno ng Piedras Platas. 2. Ang Paglalakbay ng Tatlong Magkakapatid
Dahil sa kabiguang mahabol sila, isinumpa ni Haring Salermo si Don Juan: Namatay ang hari dahil sa labis na sama ng loob. Ang Pagbabalik sa Berbanya at ang Pagwawakas Inutusan ng hari ang tatlong prinsipe na magsalitan
Nang pabalik na sila sa ibabaw ng balon kasama ang dalawang prinsesa, naalala ni Prinsesa Leonora na naiwan niya ang kaniyang singsing na ginto (isang hiyas ng kaniyang ina). Nagboluntaryo si Don Juan na bumabang muli.
Dahil sa labis na pag-aalala, napilitan ang hari na payagang maglakbay si Don Juan. Baon ang limang pirasong tinapay at pananampalataya sa Diyos, hinarap niya ang landas. Sa daan, nasalubong niya ang isang na nagugutom. Ibinigay ni Don Juan ang kanyang huling tinapay. Sa kabila ng paulit-ulit na pagtataksil ng kanyang
Gagawaran sana ng parusang kamatayan o pagpapatapon ng hari ang dalawang nakatatandang anak, ngunit nakiusap si Don Juan na patawarin na lamang ang kaniyang mga kapatid. Pinatawad sila ng hari sa kondisyong huwag na itong uulitin. Ang Ikalawang Pagtataksil at Ang Misteryosong Balon
Ang Ibong Adarna ay hindi lamang isang simpleng kuwento; ito ay isang “corrido” — isang tulang pasalaysay na may sukat na walong pantig bawat linya at apat na linya bawat saknong. Ito ay itinuturing na isa sa mga pundasyon ng panitikang Filipino, karaniwang bahagi ng kurikulum sa mataas na paaralan at isang yaman ng ating kultural na pagkakakilanlan. Ang buong pamagat nito ay “Corrido at Buhay na Pinagdaanan nang Tatlong Principeng Magcacapatid na Anac nang Haring Fernando at nang Reina Valeriana sa Cahariang Berbania,” na isinalaysay sa 1,034 na saknong. Bagama't ang awtor ay walang katiyakan at kadalasang iniuugnay kay José de la Cruz (o “Huseng Sisiw”), ang mismong korido ay sumasalamin sa mayamang tradisyon ng oral at written literature na nabuo noong panahon ng pananakop ng mga Espanyol.
Ang awiting ito ay may mga impluwensiyang Espanyol, at ang mga tauhan at mga pangyayari ay may mga katangian ng mga kwentong Espanyol. Gayunpaman, ang Ibong Adarna ay nagkaroon din ng mga pagbabago at mga pag-aangkop sa kulturang Pilipino, kaya ito ay naging isang tunay na Pilipinong awitin.